تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٦

١٨ يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لاتَخْفى‌ مِنْكُمْ خافِيَةٌ
١٩ فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ
٢٠ إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلاقٍ حِسابِيَهْ
٢١ فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ
٢٢ فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ
٢٣ قُطُوفُها دانِيَةٌ
٢٤ كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما أَسْلَفْتُمْ فِي الْا يَّامِ الْخالِيَةِ
ترجمه:
١٨- در آن روز همگى به پيشگاه خدا عرضه مى‌شويد و چيزى از كارهاى شما پنهان نمى‌ماند!
١٩- پس كسى كه نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدت شادى) فرياد مى‌زند كه: «نامه اعمال مرا بگيريد و بخوانيد!
٢٠- من يقين داشتم كه به حساب اعمالم مى‌رسم»!
٢١- او در يك زندگى (كاملًا) رضايت‌بخش قرار خواهد داشت.
٢٢- در بهشتى عالى،
٢٣- كه ميوه‌هايش در دسترس است!
٢٤- (و به آنان گفته مى‌شود:) بخوريد و بياشاميد گوارا در برابر اعمالى كه در ايام گذشته انجام داديد!