وسيعى دارد كه، همه اينها و غير اينها را شامل مى‌شود، بنابراين تفسير به امور فوق، از قبيل ذكر مصداق‌هاى روشن است.
تعبير به: خاسِرُون: «زيانكاران» به خاطر آن است كه، حبّ دنيا چنان انسان را سرگرم مى‌كند كه سرمايه‌هاى وجودى خويش را در راه لذات ناپايدار، و گاهى، در اوهام و پندارها، صرف مى‌كند و با دست خالى از اين دنيا مى‌رود، در حالى كه، با داشتن سرمايه‌هاى بزرگ، براى زندگى جاويدانش كارى نكرده است.
***
و به دنبال اين اخطار شديد به مؤمنان، دستور انفاق در راه خدا را صادر كرده، مى‌فرمايد: «از آنچه به شما روزى داده‌ايم انفاق كنيد پيش از آن كه مرگ يكى از شما فرا رسد و بگويد: پروردگارا! چرا مرگ مرا مدت كمى به تاخير نينداختى تا انفاق كنم و از صالحان باشم»؟! «وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَنِي إِلى‌ أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ». «١»
گر چه، بعضى امر به انفاق را در اينجا به معنى وجوب تعجيل در اداى زكات تفسير كرده‌اند، ولى روشن است: منظور آيه، هر گونه انفاق واجب و مستحب را كه وسيله نجات انسان در آخرت است، شامل مى‌شود.
جالب اين كه: در ذيل آيه، مى‌گويد: «من انفاق كنم و از صالحان شوم» اين تعبير، بيانگر تاثير عميق انفاق در صالح بودن انسان است، گر چه بعضى، صالح بودن را در اينجا به معنى انجام مراسم حج تفسير كرده‌اند و در بعضى از روايات نيز، صريحاً آمده، ولى اينها نيز از قبيل ذكر مصداق روشن است.