آرى «خداوند بى‌نياز است و شايسته هرگونه حمد و ستايش» «وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَمِيدٌ».
اگر، جمله كائنات كافر شوند، بر دامان كبريائيش گردى نمى‌نشيند، همان گونه كه اگر همه مخلوقات مؤمن و مطيع فرمان او باشند، چيزى بر جلالش افزوده نمى‌شود، اين مائيم كه نيازمند به اين برنامه‌هاى تربيتى و سازنده و تكامل بخش هستيم.
تعبير به: وَ اسْتَغْنَى اللَّهُ: «خداوند بى‌نياز بود» آن چنان مطلق است كه بى‌نيازى او از همه چيز، حتى از ايمان و اطاعت انسان‌ها را بيان مى‌كند، تا تصور نشود اين همه تأكيد و اصرار به خاطر اين است كه سود اين طاعت به خدا باز مى‌گردد، او هرگز آفريدگان را نيافريد تا سودى كند، او مى‌خواست بر بندگانش جودى كند.
بعضى براى جمله «وَ اسْتَغْنَى اللَّهُ» تفسير ديگرى ذكر كرده‌اند، و آن اين كه:
خداوند آن قدر آيات، دلائل روشن، موعظه و اندرز كافى براى آنها فرستاد كه از غير آن بى‌نياز بود.
***