كه نيكى بيابد، خدا را شكر كند، و كسى كه غير آن را ببيند جز خويشتن را ملامت ننمايد». «١»
***
٣- اصل اساسى «حبّ فى اللّه و بغض فى اللّه»
پيوند مكتبى، مهم‌ترين پيوندى است كه انسان‌ها را با يكديگر مربوط مى‌سازد كه، هر پيوندى تحت الشعاع آن است.
اين، سخنى است كه قرآن بارها روى آن تأكيد كرده است، و اگر اين پيوند تحت تأثير روابط دوستى، خويشاوندى و منافع شخصى قرار گيرد، اركان مذهب متزلزل خواهد شد.
به علاوه، ارزش نهائى در ايمان و تقوا است، چگونه ممكن است با كسانى كه فاقد اين دو هستند، ارتباط برقرار سازيم؟
لذا، در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَ أَبْغَضَ لِلَّهِ وَ أَعْطَى لِلَّهِ فَهُوَ مِمَّنْ كَمُلَ إِيمانُهُ: «كسى كه براى خدا دوست دارد، و براى خدا دشمن دارد، و براى خدا ببخشد، از كسانى است كه ايمانش كامل شده». «٢»
در حديث ديگرى از همان حضرت عليه السلام مى‌خوانيم: مِنْ أَوْثَقِ عُرَى الْايمانِ أَنْ تُحِبَّ فِي اللَّهِ وَ تُبْغِضَ فِي اللَّهِ وَ تُعْطِيَ فِي اللَّهِ وَ تَمْنَعَ فِي اللَّهِ: «از محكم‌ترين دستگيره‌هاى ايمان اين است كه: براى خدا دوست دارى، براى خدا دشمن دارى، براى خدا ببخشى، و براى خدا منع كنى». «٣»
احاديث در اين زمينه، بسيار فراوان است، براى آگاهى بيشتر، به جلد دوم «اصول كافى» باب «الحبّ فى اللّه» مراجعه شود، مرحوم «كلينى» در اين باب