انجام داده‌ايد» «كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما أَسْلَفْتُمْ فِي الْا يَّامِ الْخالِيَةِ».
آرى، اين نعمت‌هاى بزرگ، بى‌حساب نيست، اينها پاداش اعمال شما است كه در دنيا براى امروز ذخيره كرديد و از پيش فرستاديد، البته، اين اعمال ناچيز هنگامى كه در افق فضل و رحمت الهى قرار گرفته، به چنين ثمراتى منتهى شده است.
***
نكته‌ها:
١- تفسير ديگرى براى كلمه «عرش»
١- در حديثى، از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: حَمَلَةُ الْعَرْشِ- وَ الْعَرْشُ الْعِلْمُ- ثَمانِيَةٌ أَرْبَعَةٌ مِنَّا، وَ أَرْبَعَةٌ مِمَّنْ شاءَ اللَّهُ:
«حاملان عرش- منظور از عرش علم خدا است- هشت نفرند، چهار نفر از ما و چهار نفر از كسانى كه خدا خواسته». «١»
٢- در حديث ديگرى، از امير مؤمنان على عليه السلام آمده است: فَالَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ هُمُ الْعُلَماءُ، الَّذِينَ حَمَّلَهُمُ اللَّهُ عِلْمَهُ: «حاملان عرش، علما و دانشمندانى هستند كه خداوند علم خود را به آنها تعليم فرمود»!. «٢»
٣- و در حديث ديگرى، از امام على بن موسى‌ الرضا عليهما السلام مى‌خوانيم:
الْعَرْشُ لَيْسَ هُوَ اللَّهَ وَ الْعَرْشُ اسْمُ عِلْمٍ وَ قُدْرَةٍ: «عرش، خود خدا نيست، بلكه نام علم و قدرت او است». «٣»
از اين احاديث به خوبى استفاده مى‌شود: عرش، علاوه بر تفسيرى كه سابقاً گفتيم، تفسير ديگرى نيز دارد و آن «صفات خدا» است، صفاتى همچون «علم»