تُنْكِرُونَ:
«من بر امتم نه از مؤمنان بيمناكم و نه از مشركان، اما مؤمن ايمانش مانع ضرر او است، و اما مشرك خداوند او را به خاطر شركش رسوا مى‌كند، ولى من از منافق بر شما مى‌ترسم كه از زبانش علم مى‌ريزد (و در قلبش كفر و جهل است) سخنانى مى‌گويد كه براى شما دلپذير است، اما اعمالى (در خفا) انجام مى‌دهد كه زشت و بد است». «١»- «٢»
كوتاه سخن اين كه: كمتر گروهى است كه قرآن درباره آنها، اين همه بحث كرده باشد، و نشانه‌ها و اعمال و خطرات آنها را بازگو نموده باشد، اين سرمايه‌گزارى وسيع قرآن در اين باره، دليل بر خطر فوق العاده منافقان است.
***
٣- منافق، خشك و شكننده است
در طول زندگى، طوفان‌هائى مى‌وزد، و امواج خروشانى پديدار مى‌گردد.
مؤمنان با استفاده از نيروى ايمان و توكل، و نقشه‌هاى صحيح، گاه جنگ و گريز، و گاه حمله‌هاى پى‌درپى، آنها را از سر مى‌گذرانند و پيروز مى‌شوند، اما منافق يكدنده و لجوج مى‌ايستد تا مى‌شكند، در حديثى (از پيغمبر گرامى اسلام) آمده: مَثَلُ الْمُؤْمِنِ كَمَثَلِ الزَّرْعِ لاتَزالُ الرِّيْحُ تَمِيْلُهُ، وَ لايَزالُ الْمُؤْمِنُ يُصِيْبُهُ الْبَلاءُ، وَ مَثَلُ الْمُنافِقُ كَمَثَلِ شَجَرَةِ الْا رُزِ لاتَهْتَزُّ حَتّى‌ تُسْتَحْصَدُ:
«مؤمن همچون ساقه‌هاى زراعت است، بادها او را مى‌خواباند اما بعداً به پا مى‌خيزد و پيوسته حوادث سخت و بلاها را تحمل كرده از سر مى‌گذراند، اما