أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله بِيَدِ عَلِىٍّ عليه السلام فَقالَ: أَيُّهَا النَّاسُ هذا صالِحُ الْمُؤْمِنِيْن!!:
«رسول خدا دو بار على عليه السلام را (با صراحت) به يارانش معرفى كرده يك بار آنجا كه فرمود: (در غدير خم): مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِىٌّ مَولاهُ: «هر كس من مولاى او هستم على مولاى او است»، و اما بار دوم هنگامى كه آيه إِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ ... نازل شد، رسول خدا دست على عليه السلام را گرفت و فرمود: اى مردم اين صالح المؤمنين است»!. «١»
اين معنى را بسيارى از علماى اهل سنت نيز در كتاب‌هاى خود نقل كرده‌اند از جمله علامه «ثعلبى» و علامه «گنجى» در «كفاية الطالب» و «ابو حيان اندلسى» و «سبط ابن جوزى» و غير آنها. «٢»
جمعى از مفسران از جمله: «سيوطى» در «درّ المنثور» ذيل آيه مورد بحث و «قرطبى» در تفسير معروف خود و همچنين «آلوسى» در «روح المعانى» در تفسير همين آيه اين روايت را نقل كرده‌اند.
نويسنده «روح البيان» بعد از نقل اين روايت از «مجاهد» مى‌گويد: مؤيد اين حديث، حديث معروف «منزلت» است، كه پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود:
«أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى»، زيرا عنوان «صالحين» در آيات قرآن براى انبياء آمده است، از جمله در آيه «وَ كُلًّا جَعَلْنا صالِحِينَ» «٣»
و در آيه «وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ» «٤»
مى‌باشد (كه در اولى عنوان «صالح»، به جمعى از انبياء، و در دومى به حضرت يوسف اطلاق شده است) هنگامى كه على عليه السلام به منزله «هارون» باشد، او نيز مصداق صالح است (دقت كنيد).
كوتاه سخن اين كه: احاديث در اين زمينه فراوان است، مفسر معروف