يعنى بايد سه ماه عدّه نگه دارند (اين حكم را از طريق قاعده اولويت و يا شمول لفظ آيه مى‌توان استفاده كرد). «١»
جمله: وَ اللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ: «زنانى كه عادت ماهانه نديده‌اند» ممكن است به اين معنى باشد كه: به سن بلوغ رسيده‌اند، اما عادت نمى‌بينند، در اين صورت، بدون شك بايد سه ماه عدّه نگه دارند.
احتمال ديگرى كه در تفسير آيه داده‌اند اين است: كليه زنانى كه عادت نديده‌اند، خواه به سن بلوغ رسيده باشند يا نه بايد سه ماه عدّه نگه دارند.
ولى، مشهور در ميان فقهاى ما اين است: هر گاه زن به سن بلوغ نرسيده باشد، بعد از طلاق عدّه ندارد، اما مخالفينى نيز دارد كه به بعضى از روايات در اين زمينه استدلال كرده‌اند، و ظاهر آيه فوق نيز با آنها موافق است (شرح بيشتر اين مسأله را نيز در كتب فقهى بايد مطالعه كرد).»

از شأن نزولى كه براى جمله‌هاى اخير ذكر شده نيز، تفسير فوق استفاده مى‌شود و آن اين كه «ابَىّ بن كعب» به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد: عدّه بعضى از زنان در قرآن نيامده است، از جمله زنان صغيره و زنان كبيره (يائسه) و باردار، آيه فوق نازل شد و احكام آنها را بيان كرد. «٣»
در ضمن، عدّه، در صورتى است كه احتمال حمل درباره او برود؛ زيرا عطف بر زنان يائسه شده، و مفهومش اين است كه حكم هر دو يكسان