مى‌كردند، با مرگ وى آئين او برچيده مى‌شود، و همه چيز پايان مى‌گيرد (و غالب دشمنان شكست خورده درباره رهبران راستين، هميشه همين انتظار را دارند) مى‌فرمايد: «بگو اگر خداوند مرا و تمام كسانى كه با من هستند، هلاك كند، يا مورد ترحم قرار دهد چه كسى كافران را از عذاب دردناك پناه مى‌دهد»؟ «قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَ مَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنا فَمَنْ يُجِيرُ الْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ».
در بعضى از روايات آمده است: كافران «مكّه»، پيامبر صلى الله عليه و آله و مسلمانان را نفرين مى‌كردند و تقاضاى مرگ او را داشتند، به گمان اين كه اگر آن حضرت از دنيا برود، دعوتش نيز برچيده مى‌شود، آيه فوق نازل شد و به آنها پاسخ داد.
شبيه همين معنى در آيه ٣٠ سوره «طور» آمده است، آنجا كه مى‌گويد: أَمْ يَقُولُونَ شاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ: «آنها مى‌گويند محمّد شاعرى است كه انتظار مرگش را مى‌كشيم»!
غافل از اين كه: «مصطفى‌» را الطاف حق وعده داده: گر بميرد، نميرد نام حق.
آرى، وعده پيروزى اين آئين و سيطره آن را بر تمام جهان، به او داده است، و حيات و مرگ پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله چيزى را تغيير نمى‌دهد.
بعضى تفسير ديگرى براى اين آيه ذكر كرده‌اند: به پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
بگو: ما با داشتن ايمان به خدا، ميان خوف و رجا هستيم، شما درباره خود چه مى‌انديشيد؟!
ولى، تفسير اول صحيح‌تر به نظر مى‌رسد.
***
و در ادامه همين سخن مى‌افزايد: «به آنها بگو او خداوند رحمان است، ما به او ايمان آورده‌ايم، و توكل كرده‌ايم، و به زودى مى‌دانيد چه كسى در گمراهى