تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٥
٩ وَ جاءَ فِرْعَوْنُ وَ مَنْ قَبْلَهُ وَ الْمُؤْتَفِكاتُ بِالْخاطِئَةِ
١٠ فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رابِيَةً
١١ إِنَّا لَمَّا طَغَى الْماءُ حَمَلْناكُمْ فِي الْجارِيَةِ
١٢ لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ
ترجمه:
٩- و فرعون و كسانى كه پيش از او بودند و اهل شهرهاى زير و رو شده (قوم لوط) مرتكب گناهان شدند.
١٠- و با فرستاده پروردگارشان مخالفت كردند؛ و خداوند آنها را به عذاب شديدى گرفتار ساخت.
١١- و هنگامى كه آب طغيان كرد، شما را سوار بر كشتى كرديم.
١٢- تا وسيله تذكّرى براى شما قرار دهيم و گوشهاى شنوا آن را دريابد و بفهمد.
تفسير:
كجاست گوشهاى شنوا؟
بعد از ذكر گوشهاى از سرگذشت قوم «عاد» و «ثمود»، به سراغ اقوام ديگرى همچون قوم «نوح» و قوم «لوط» مىرود، تا از زندگى آنها درس عبرت ديگرى به افراد بيداردل دهد، مىفرمايد: «فرعون و كسانى كه قبل از او بودند، و مردم شهرهاى زير و رو شده (قوم لوط) مرتكب گناهان بزرگ شدند» «وَ جاءَ فِرْعَوْنُ وَ مَنْ قَبْلَهُ وَ الْمُؤْتَفِكاتُ بِالْخاطِئَةِ».