١٢ إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ
١٣ وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
١٤ أَ لايَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ
ترجمه:
١٢- (اما) كسانى كه از پروردگارشان در نهان مى‌ترسند، مسلّماً آمرزش و پاداش بزرگى دارند!
١٣- گفتار خود را پنهان كنيد يا آشكار (تفاوتى نمى‌كند)، او به آنچه در سينه‌هاست آگاه است.
١٤- آيا آن كسى كه موجودات را آفريده از حال آنها آگاه نيست؟! در حالى كه او (از اسرار دقيق) با خبر و آگاه است!
تفسير:
آيا خالق جهان، از اسرار جهان آگاه نيست؟
به دنبال بحث‌هائى كه در آيات گذشته، پيرامون كفار و سرنوشت آنها در قيامت انجام شد، قرآن در آيات مورد بحث، به سراغ مؤمنان و پاداش‌هاى عظيم آنها مى‌رود.
نخست مى‌فرمايد: «كسانى كه از پروردگارشان در نهان مى‌ترسند مغفرت و پاداش عظيمى دارند» «إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ».
تعبير به «غَيْب» در اينجا ممكن است، اشاره به معرفت خداى ناديده، و يا معاد ناديده، و يا همه اينها بوده باشد.