تفسير:
اگر او دروغ بر ما مى‌بست، مهلتش نمى‌داديم!
در ادامه بحث‌هاى مربوط به قرآن، در اين آيات، به ذكر دليل روشنى بر اصالت آن پرداخته، مى‌فرمايد: «اگر او سخنى دروغ بر ما مى‌بست ...» «وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْا قاوِيلِ».
***
«ما او را با قدرت مى‌گرفتيم» «لَا خَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ».
***
«سپس رگ قلبش را قطع مى‌كرديم»! «ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ».
***
«و احدى از شما نمى‌توانست از اين كار مانع گردد و از او حمايت كند» «فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حاجِزِينَ». «١»
«أَقاوِيل» جمع «اقوال» و «اقوال» نيز به نوبه خود، جمع «قول» است، بنابراين، «أَقاوِيل» جمعِ جمع است و منظور از آن در اينجا سخنان دروغين است.
«تَقَوَّلَ» از ماده «تَقَوُّل» (بر وزن تكلّف) به معنى سخنانى است كه انسان از خود ساخته و حقيقتى ندارد.
تعبير: لَا خَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ: «ما او را با دست راست مى‌گرفتيم و مجازات مى‌كرديم»، به خاطر آن است كه انسان كارهائى را كه با دست راست انجام مى‌دهد از قدرت بيشترى برخوردار است، و به اين ترتيب «يَمِين» كنايه از قدرت است. «٢»