دعوت به سجود براى چيست؟
پاسخ اين سؤال را مى‌توان از تعبيرى كه در احاديث آمده است، به دست آورد، در حديثى مى‌خوانيم: «در قيامت حجاب از نور الهى برداشته مى‌شود، و مؤمنان به خاطر عظمت آن به سجده مى‌افتند، ولى پشت منافقان آن چنان خشك مى‌شود كه قدرت بر سجده را ندارند»! «١»
و به تعبير ديگر: در آن روز، عظمت خدا آشكار مى‌گردد، اين عظمت مؤمنان را به سجده دعوت مى‌كند، آنها به سجده مى‌افتند، ولى كافران از اين سعادت محرومند.
***
آيه بعد مى‌گويد: «اين در حالى است كه چشم‌هاى آنها از شدت ندامت و شرمسارى به زير افتاده و ذلت و خوارى تمام وجود آنها را دربرگرفته است» «خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ». «٢»
افراد مجرم، هنگامى كه در دادگاه محكوم مى‌شوند، معمولًا سر خود را به زير مى‌افكنند، و ذلت، تمام وجودشان را فرا مى‌گيرد.
آنگاه مى‌افزايد: «آنها پيش از اين در دار دنيا دعوت به سجود مى‌شدند در حالى كه سالم بودند» «وَ قَدْ كانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَ هُمْ سالِمُونَ».
ولى، آنها هرگز سجده نكردند، و روح استكبار و تمرد و سرپيچى را با خود به صحنه قيامت آوردند، با اين حال، چگونه قدرت بر سجده دارند.
روشن است، دعوت به سجود در دنيا، هم از طريق پيام مؤذنين در موقع نماز، هم اجتماعات نماز جماعت، و هم از سوى آيات قرآن و احاديث