و منظور از «صَغَتْ قُلُوبُكُما» در آيه مورد بحث، انحراف دل‌هاى آنها از حق، به سوى گناه بوده است. «١»
سپس، اضافه مى‌كند: «اگر شما دو نفر بر ضد او دست به دست هم دهيد كارى از پيش نخواهيد برد؛ چرا كه خداوند مولى و ياور او است، و همچنين جبرئيل و مؤمنان صالح، و فرشتگان نيز بعد از آنها پشتيبان او هستند» «وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذلِكَ ظَهِيرٌ».
اين تعبير، نشان مى‌دهد: تا چه حدّ اين ماجرا در قلب پاك پيامبر صلى الله عليه و آله و روح عظيم او تأثير منفى گذاشته، تا آنجا كه، خداوند به دفاع از او پرداخته و با اين كه قدرت خودش از هر نظر كافى است، حمايت «جبرئيل»، مؤمنان صالح و فرشتگان ديگر را نيز اعلام مى‌دارد.
قابل توجه اين كه: در «صحيح بخارى» از «ابن عباس» نقل شده كه: «از عمر پرسيدم: آن دو نفر از همسران پيامبر صلى الله عليه و آله كه بر ضد او دست به دست هم داده بودند چه كسانى بودند؟
«عمر» گفت: «حفصه» و «عايشه» بودند، سپس افزود: به خدا سوگند! ما در عصر جاهليت، براى زنان چيزى قائل نبوديم، تا اين كه خداوند آياتى را درباره