اما، امروز مى‌دانيم اگر قشر «نفوذناپذير» زمين از ميان برود، هيچ انسان قوى پنجه، و هيچ كلنگ تيزى نمى‌تواند آبى استخراج كند. «١»
***
نكته:
در رواياتى كه از ائمه اهل بيت عليهم السلام به ما رسيده، آيه اخير به ظهور حضرت مهدى عليه السلام و عدل جهان‌گستر او تفسير شده است، از جمله، در حديثى، از امام باقر عليه السلام در تفسير اين آيه مى‌خوانيم:
نُزِلَتْ فِى الْامامِ الْقائِمِ عليه السلام يَقُولُ إِنْ أَصْبَحَ إِمامُكُمْ غائِباً عَنْكُمْ، لاتَدْرُونَ أَيْنَ هُوَ؟ فَمَنْ يَأْتِيْكُمْ بِإِمامٍ ظاهِرٍ يَأْتِيْكُمْ بِأَخْبارِ السَّمواتِ وَ الْا رْضِ، وَ حَلالِ اللَّهِ وَ حَرامِهِ، ثُمَّ قالَ: وَ اللَّهِ ما جاءَ تَأْوِيْلُ هذِهِ الْا يَةِ، وَ لابُدَّ أَنْ يَجِى‌ءَ تَأْوِيْلُها:
«اين آيه درباره امامى نازل شده است كه، قيام به عدل الهى مى‌كند، (حضرت مهدى عليه السلام) مى‌گويد: اگر امام شما پنهان گردد، و ندانيد كجاست؟ چه كسى براى شما امامى مى‌فرستد، كه اخبار آسمان‌ها و زمين، و حلال و حرام خدا را براى شما شرح دهد».
سپس فرمود: «به خدا سوگند، تأويل اين آيه هنوز نيامده و سرانجام خواهد آمد». «٢»
روايات در اين زمينه فراوان است، بايد توجه داشت كه، همه، از باب «تطبيق» است، و به تعبير ديگر، ظاهر آيه مربوط به آب جارى است، كه مايه حيات موجودات زنده است، و باطن آيه، مربوط به وجود امام، علم و عدالت