عدّه، جزء گناهان كبيره محسوب مى‌شود. «١»
البته، درست است كه «سَيِّئات» گاهى به معنى گناهان صغيره آمده است، ولى در بسيارى از آيات قرآن مجيد، «سَيِّئات» به عموم گناهان اعم از صغيره و كبيره اطلاق شده است، مثلًا در آيه ٦٥ سوره «مائده» مى‌خوانيم: وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقُوا لَكَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ:
«اگر اهل كتاب ايمان بياورند و تقوا پيشه كنند ما تمام گناهان گذشته آنها را مى‌بخشيم» (اين معنى در آيات ديگرى نيز آمده است).
مسلّم است كه، ايمان و قبول اسلام، سبب بخشودگى همه گناهان پيشين مى‌شود.
***
سومين آيه مورد بحث، توضيح بيشترى درباره حقوق زن بعد از جدائى مى‌دهد، هم از نظر «مسكن» و هم «نفقه» و هم از جهات ديگر.
نخست درباره چگونگى مسكن زنان مطلقه مى‌فرمايد: «آنها را هر جا خودتان سكونت داريد و امكانات شما ايجاب مى‌كند، سكونت دهيد» «أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ».
«وُجْد» (بر وزن حكم) به معنى توانائى و تمكن است، بعضى از مفسران تفسيرهاى ديگرى براى آن ذكر كرده‌اند، كه در نتيجه به همين معنى باز مى‌گردد، «راغب» نيز در «مفردات» مى‌گويد: تعبير به «مِنْ وُجْدِكُمْ» مفهومش اين است كه به مقدار توانائى و به اندازه غناى خود، مسكن مناسب براى زنان مطلقه در نظر بگيريد.
طبيعى است، آنجا كه مسكن بر عهده شوهر است، بقيه نفقات نيز بر عهده او خواهد بود، دنباله آيه كه درباره «نفقه» زنان باردار سخن مى‌گويد نيز شاهد اين مدعا است.
آنگاه به حكم ديگرى پرداخته، مى‌گويد: «به آنها زيان نرسانيد تا كار را بر