مى‌تواند، در تعليم و تربيت آنها بكوشد، آنها را از گناه بازدارد و به نيكى‌ها دعوت نمايد، نه اين كه تنها به تغذيه جسم آنها قناعت كند.
در حقيقت، اجتماع بزرگ از واحدهاى كوچكى تشكيل مى‌شود كه «خانواده» نام دارد، و هرگاه اين واحدهاى كوچك، كه رسيدگى به آن آسان‌تر است اصلاح گردد، كل جامعه اصلاح مى‌شود، و اين مسئوليت در درجه اول بر دوش پدران و مادران است.
مخصوصاً در عصر ما كه امواج كوبنده فساد در بيرون خانواده‌ها بسيار قوى و خطرناك است، براى خنثى كردن آنها از طريق تعليم و تربيت خانوادگى، بايد برنامه‌ريزى اساسى‌تر و دقيق‌تر انجام گيرد.
نه تنها آتش‌هاى قيامت، كه آتش‌هاى دنيا نيز از درون وجود انسان‌ها سرچشمه مى‌گيرد، و هر كس موظف است خانواده خود را از اين آتش‌ها حفظ كند.
در حديثى مى‌خوانيم: «هنگامى كه آيه فوق نازل شد، كسى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله سؤال كرد: چگونه خانواده خود را از آتش دوزخ حفظ كنم؟
حضرت صلى الله عليه و آله فرمود:
تَأْمُرُهُمْ بِما أَمَرَ اللَّهُ، وَ تَنْهاهُمْ عَمَّا نَهاهُمُ اللَّهُ، إِنْ أَطاعُوكَ كُنْتَ قَدْ وَقَيْتَهُمْ، وَ إِنْ عَصُوكَ كُنْتَ قَدْ قَضَيْتَ ما عَلَيْكَ:
«آنها را امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنى، اگر از تو پذيرفتند آنها را از آتش دوزخ حفظ كرده‌اى، و اگر نپذيرفتند وظيفه خود را انجام داده‌اى». «١»
و در حديث جامع و جالب ديگرى، از رسول خدا صلى الله عليه و آله آمده است:
أَلا كُلُّكُمْ راعٍ، وَ كُلُّكُمْ مَسْؤُلٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، فَالْا مِيْرُ عَلَى النَّاسِ راعٍ، وَ هُوَ