اسلام صلى الله عليه و آله تنها مبعوث به اهل «مكّه» بود، و نه سوره «جمعه» در «مكّه» نازل شده است.
بعضى از مفسران نيز، آن را به معنى «امت عرب» در مقابل «يهود» و ديگران تفسير كرده‌اند، و آيه ٧٥ سوره «آل عمران» را شاهد بر اين معنى مى‌دانند كه مى‌گويد: قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِى الْا مِّيِّينَ سَبِيْلٌ: «يهود گفتند ما در برابر اميين (غير يهود) مسؤل نيستيم».
اگر اين تفسير را هم بپذيريم، به خاطر آن است كه «يهود» خود را اهل كتاب و با سواد مى‌دانستند و امت عرب را بى‌سواد و درس نخوانده.
بنابراين، تفسير اول از همه مناسب‌تر است. «١»
قابل توجه اين كه، مى‌گويد: پيامبر اسلام از ميان همين گروه و همين قشر درس نخوانده، برخاسته تا عظمت رسالت او را روشن سازد، و دليلى باشد بر حقانيت او؛ چرا كه كتابى مثل قرآن با اين محتواى عميق و عظيم، و فرهنگى چون فرهنگ اسلام، محال است زائيده فكر بشر باشد، آن هم بشرى كه نه خود درس خوانده، و نه در محيط علم و دانش پرورش يافته است.
اين نورى است كه از ظلمت برخاسته، و باغ سرسبزى است كه، از دل كوير سر برآورده، و اين خود معجزه‌اى است آشكار، و سندى است روشن بر حقانيت او.
در آيه فوق، هدف اين بعثت را در سه امر خلاصه كرده كه، يكى جنبه مقدماتى دارد و آن «تلاوت آيات الهى» است، و دو امر ديگر يعنى «تهذيب و تزكيه نفوس» و «تعليم كتاب و حكمت» دو هدف بزرگ نهائى را تشكيل