تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦
١٢ يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ عَلى أَنْ لا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئاً وَ لا يَسْرِقْنَ وَ لا يَزْنِينَ وَ لا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ وَ لا يَأْتِينَ بِبُهْتانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَ أَرْجُلِهِنَّ وَ لا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبايِعْهُنَّ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
ترجمه:
١٢- اى پيامبر! هنگامى كه زنان مؤمن نزد تو آيند تا با تو بيعت كنند كه چيزى را شريك قرار خدا ندهند، دزدى و زنا نكنند، فرزندان خود را نكشند، تهمت و افترائى پيش دست و پاى خود نياورند و در هيچ كار شايستهاى مخالفت فرمان تو نكنند، با آنها بيعت كن، و براى آنان از درگاه خداوند آمرزش بطلب كه خداوند آمرزنده و مهربان است!
تفسير:
شرايط بيعت زنان
در تعقيب آيات گذشته كه احكام زنان مهاجر را بيان مىكرد، در نخستين آيه مورد بحث، حكم بيعت زنان را با پيامبر صلى الله عليه و آله شرح مىدهد.
به طورى كه، مفسران نوشتهاند: اين آيه روز «فتح مكّه» هنگامى نازل شد كه پيامبر صلى الله عليه و آله بر كوه «صفا» مستقر شد، و از مردان بيعت گرفت، و زنان «مكّه» كه ايمان آورده بودند، براى بيعت خدمتش آمدند، در اين آيه كيفيت بيعت با زنان را شرح مىدهد.
روى سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده، مىفرمايد: «اى پيامبر! هنگامى كه زنان