تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٩
مذهبى مسلمان، مكرّر گوشزد كردهاند كه، مراد از اين لفظ بشارت ظهور پيامبر اسلام است، قرآن مجيد نيز آشكار در آيه شگفتانگيز سوره صف به اين موضوع اشاره مىكند». «١»
كوتاه سخن اين كه: معنى «فارقليطا»، «روح القدس» يا «تسلّى دهنده» نيست، بلكه مفهومى معادل «احمد» دارد (دقت كنيد).
***
٣- مگر نام پيامبر اسلام «احمد» است؟
سؤال مهمى كه در اينجا مطرح مىشود، اين است: نام معروف پيامبر اسلام «محمّد» مىباشد، در حالى كه در آيه مورد بحث، به عنوان «احمد» ذكر شده، اين دو چگونه با هم سازگار است؟
در پاسخ اين سؤال لازم است به نكات زير توجه شود:
الف- در تواريخ آمده است: پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله از كودكى دو نام داشت، و حتى مردم او را با هر دو نام خطاب مىكردند، يكى «محمّد» و ديگرى «احمد»، اولى را جدش، «عبد المطلب» براى او برگزيده بود و دومى را مادرش «آمنه».
اين مطلب، در «سيره حلبى» مشروحاً ذكر شده است.
ب- از كسانى كه مكرر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را با اين نام ياد كردند، عمويش «ابو طالب» بود، هم امروز در كتابى كه به نام «ديوان ابو طالب» در دست ما است، اشعار زيادى ديده مىشود كه، در آن از پيغمبر گرامى اسلام به عنوان «احمد» ياد شده مانند:
أَرادوُا قَتْلَ أَحْمَدَ ظالِمُوهُمْ وَ لَيْسَ بِقَتْلِهِمْ فِيْهِمْ زَعِيْمٌ
«ستمگران آنها تصميم قتل احمد را داشتند* ولى براى اين كار رهبرى