٥ وَ إِذْ قالَ مُوسى‌ لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَ قَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ ٦ وَ إِذْ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يا بَنِي إِسْرائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ
ترجمه:
٥- (به ياد آوريد) هنگامى را كه موسى‌ به قومش گفت: «اى قوم من! چرا مرا آزار مى‌دهيد با اين كه مى‌دانيد من فرستاده خدا به سوى شما هستم»؟! هنگامى كه آنها از حق منحرف شدند، خداوند قلوبشان را منحرف ساخت؛ و خدا فاسقان را هدايت نمى‌كند!
٦- و هنگامى را كه عيسى بن مريم گفت: «اى بنى اسرائيل! من فرستاده خدا به سوى شما هستم در حالى كه تصديق كننده توراتى مى‌باشم كه قبل از من فرستاده شده، و بشارت دهنده به رسولى كه بعد از من مى‌آيد و نام او احمد است»! هنگامى كه او با معجزات و دلائل روشن به سراغ آنان آمد، گفتند: «اين سحرى آشكار است»!
تفسير:
بشارت ظهور «احمد» را آورده‌ام!
در تعقيب دو دستور آيات قبل، درباره «هماهنگى گفتار و كردار» و «وحدت صفوف»، در اين آيات، براى تكميل اين معنى به گوشه‌اى از زندگى