تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٠

٤٤ وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْا قاوِيلِ
٤٥ لَا خَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ
٤٦ ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ
٤٧ فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حاجِزِينَ
٤٨ وَ إِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ
٤٩ وَ إِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ
٥٠ وَ إِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكافِرِينَ
٥١ وَ إِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ
٥٢ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ
ترجمه:
٤٤- اگر او سخنى دروغ بر ما مى‌بست.
٤٥- ما او را با قدرت مى‌گرفتيم.
٤٦- سپس رگ قلبش را قطع مى‌كرديم.
٤٧- و هيچ كس از شما نمى‌توانست از (مجازات) او مانع شود!
٤٨- و آن مسلّماً تذكرى براى پرهيزگاران است!
٤٩- و ما مى‌دانيم كه بعضى از شما (آن را) تكذيب مى‌كنيد!
٥٠- و آن مايه حسرت كافران است!
٥١- و آن يقين خالص است!
٥٢- حال كه چنين است به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى!