تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٥
در اين كه: ضمير در فَوْقَهُم: «بر فراز آنها» به «انسانها» برمىگردد يا به «فرشتگان» احتمالات متعددى داده شده، و چون در جمله قبل از آن، سخن از فرشتگان است، ظاهر اين است كه: به آنها برمىگردد.
و به اين ترتيب، فرشتگان گرداگرد جهان را فرا مىگيرند و بر بالاى آنها (بالا از نظر مقام) هشت فرشته، حاملان عرش خدايند.
اين احتمال نيز وجود دارد كه: حاملان عرش خدا، افرادى برتر و بالاتر از فرشتگانند، و در اين صورت، با حديث گذشته كه حاملان عرش خدا را هشت نفر از انبياء و اولياء مىشمرد، تطبيق مىكند.
بدون شك، حوادث مربوط به قيامت، چه رسد به مسائل مربوط به حاملان عرش در آن روز، امورى نيستند كه به طور دقيق براى ما كه ساكنان اين جهان محدود و تاريك هستيم روشن باشد، آنچه مىگوئيم، شبحى است كه از دور در پرتو آيات الهى مىبينيم، و گرنه، حقيقت آن را بايد رفت و تماشا كرد!. «١»
اين نكته نيز لازم به يادآورى است، در «نفخه صور اول»، همه كسانى كه در آسمانها و زمين هستند مىميرند، بنابراين، بحث از «حاملان عرش» مربوط به «نفخه دوم» است، كه همه زنده مىشوند، هر چند در آيه، سخنى از «نفخه دوم» نيست، ولى از قرائن روشن مىشود، مطالبى را كه در آيات بعد مىخوانيم نيز، مربوط به همين «نفخه دوم» است. «٢»
***