الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ».
چنان كه قبلًا نيز اشاره كرده‌ايم: از قرآن مجيد استفاده مى‌شود كه، پايان اين جهان و آغاز جهان ديگر، ناگهانى با صدائى عظيم انجام مى‌گيرد، كه از آن تعبير به «نفخه صور» (دميدن در شيپور) شده است.
اين، به خاطر آن است كه: در گذشته و امروز، براى جمع كردن و آماده باش لشكر، و يا فرستادن آنها به استراحتگاه، از شيپور استفاده مى‌كنند، كه با دو آهنگ مختلف نواخته مى‌شود، هنگامى كه شيپور استراحت و خواب نواخته مى‌شود، سربازان همه به استراحتگاه مى‌روند، و هنگامى كه شيپور جمع و آماده باش نواخته مى‌شود، همه سربازان از جا حركت كرده و صفوف خود را منظم مى‌كنند.
گوئى خداوند مى‌خواهد بفرمايد: مسأله پايان اين جهان و آغاز جهان ديگر در برابر قدرت من، به همان سادگى دميدن در يك شيپور است، با يك فرمان و در يك لحظه ناگهانى، همه اهل آسمان و زمين مى‌ميرند، و با يك فرمان ديگر، همگى لباس حيات در تن مى‌پوشند و آماده حساب مى‌شوند.
درباره خصوصيات «صور» و چگونگى «نفخ» در آن، و تعداد نفخ‌ها، و فاصله ميان آنها، مطالب فراوانى در تفسير سوره «زمر» آورده‌ايم و نياز به تكرار آن نمى‌بينيم. «١»
تنها چيزى كه بايد در اينجا يادآور شويم اين است كه: «نفخه صور» همان گونه كه در بالا اشاره شد «دو نفخه» است: «نفخه مرگ» و «نفخه حيات مجدّد» و در اين كه آنچه در آيه مورد بحث آمده، «نفخه اول» است يا «دوم»؟ مفسران عقيده واحدى ندارند؛ زيرا آياتى كه بعد مى‌آيد، بعضى مناسب «نفخه مرگ» است، و بعضى مناسب «نفخه حيات و رستاخيز»، ولى روى هم رفته، اين آيات