«خاطِئَة» به معنى خطا است (هر دو معنى مصدرى دارد) و مراد از خطا در اينجا، شرك و كفر و ظلم و فساد و انواع گناهان است.
«مُؤْتَفِكاتُ» جمع «مؤتفكه» از ماد ه «إِأْتِفاكْ» به معنى انقلاب و زير و رو شدن است، و در اينجا، اشاره به شهرهاى قوم لوط است، كه با زلزله شديدى زير و رو گرديد.
منظور از «مِنْ قَبْلِهِ»، اقوامى است كه قبل از «فرعون» بودند، مانند قوم «شعيب» و گردنكشانى همچون «نمرود».
***
آنگاه، مى‌افزايد: «آنها با فرستاده پروردگارشان به مخالفت برخاستند، و خداوند آنها را به عذاب شديدى گرفتار ساخت» «فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رابِيَةً».
فرعونيان با «موسى‌» و «هارون» به مخالفت برخاستند، و ساكنان شهرهاى «سدوم» به مخالفت با حضرت «لوط»، و اقوام ديگر نيز از فرمان پيامبر خود سرپيچيدند، و هر گروهى از اين سركشان، به نوعى عذاب گرفتار شدند، فرعونيان در كام امواج «نيل» كه مايه حيات و آبادى و بركت كشورشان بود غرق گشتند، و قوم لوط با «زلزله» شديد، و سپس «بارانى از سنگ» محو و نابود شدند.
«رابِيَة» و «ربا» از يك ماده است، و به معنى افزايش و اضافه است، و در اينجا، منظور عذابى است كه بسيار سخت و شديد بود.
شرح ماجراى قوم فرعون و لوط در بسيارى از سوره‌هاى قرآن آمده، كه از