و اين كه بعضى احتمال داده‌اند: منظور از غيب، لوح محفوظ است، و مراد از نوشتن، تقدير و قضا بوده باشد، بسيار بعيد به نظر مى‌رسد؛ چرا كه آنها هرگز ادعا نداشتند: امر قضا و قدر و لوح محفوظ به دست آنها است.
***
و از آنجا كه سرسختى و بى‌منطقى مشركان و دشمنان اسلام، گاه چنان قلب پيامبر صلى الله عليه و آله را مى‌فشرد كه، امكان داشت در مورد آنها نفرين كند، خداوند در آيه بعد، پيامبرش را دلدارى داده، و امر به صبر و شكيبائى مى‌كند، مى‌فرمايد: «صبر كن و منتظر فرمان پروردگارت باش»! «فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ».
منتظر باش! تا خداوند وسائل پيروزى تو و يارانت و شكست دشمنانت را فراهم سازد، هرگز براى عذاب آنها عجله مكن، و بدان! اين مهلت‌ها كه به آنها داده مى‌شود، يك نوع «عذاب استدراج» است.
بنابراين، منظور از «حُكْمِ رِبِّك»، فرمان نهائى خدا درباره پيروزى مسلمين است، ولى بعضى گفته‌اند: منظور اين است كه، در طريق ابلاغ احكام پروردگار، صبر و استقامت داشته باش!
اين احتمال نيز وجود دارد كه: منظور اين است: چون پروردگارت حكم كرده، صابر باش. «١»
ولى تفسير اول مناسب‌تر است.
سپس، مى‌افزايد: «و مانند صاحب داستان ماهى (يونس) نباش كه براى مجازات قومش عجله كرد، و گرفتار مجازات ترك اولى‌ شد» «وَ لاتَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوتِ».
«در آن زمان كه خدا را از درون شكم ماهى خواند در حالى كه محبوس بود