در سوره «فصلت»، آيه ٥٠ نيز اشاره‌اى به اين قبيل افراد كرده، مى‌فرمايد: وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هذا لِي وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلى‌ رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى‌:
«و هرگاه به او رحمتى از سوى خود بعد از ناراحتى بچشانيم مى‌گويد: اين به خاطر شايستگى و استحقاق من بوده است، و گمان نمى‌كنم قيامتى برپا شود، و به فرض كه قيامتى باشد هر گاه به سوى پروردگارم بازگردم براى من نزد او پاداش‌هاى نيك است»!
آرى، اين گروه مغرور و از خود راضى، دنيا و آخرت را متعلق به خودشان مى‌دانند!
***
آنگاه، مى‌افزايد: اگر عقل و خرد، شما را به چنين حكمى رهنمون نشده آيا دليلى از نقل بر آن داريد «آيا كتابى داريد كه از آن درس مى‌خوانيد»؟! «أَمْ لَكُمْ كِتابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ».
***
«كه آنچه را شما اختيار مى‌كنيد و تمايل داريد از آن شما است»؟! «إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَما تَخَيَّرُونَ». «١»
شما انتظار داريد مجرمانى همچون خودتان هم‌طراز مسلمين باشند، اين سخنى است كه نه عقل به آن حكم مى‌كند و نه در هيچ كتاب معتبرى آمده است.
***
در آيه بعد، چنين ادامه مى‌دهد: «اگر شما مدركى از عقل و نقل بر اين ادعا