بعضى از مفسران گفته‌اند: بيشتر آيات اين سوره، ناظر به «وليد بن مغيره» يكى از سران معروف شرك مى‌باشد، ولى مسلّماً اين معنى مانع از عموميت مفهوم آيات و گستردگى و شمول تعبيرات آن نيست. «١»
***
نكته‌ها:
١- رذائل اخلاقى
آيات فوق، گر چه توصيفى است از صفات رذيله مخالفان سرسخت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، ولى در عين حال، الگوئى براى تشخيص اين صفات به دست مى‌دهد، صفاتى كه انسان را از خدا دور مى‌سازد و در پرتگاه شقاوت و بدبختى مى‌افكند، صفاتى كه مؤمنان راستين بايد به دقت مراقب باشند، به آنها آلوده نشوند، لذا در روايات اسلامى نيز در اين زمينه تأكيدهاى بسيارى شده است، از جمله:
١- در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم:
أَلا أُنَبِّئُكُمْ بِشِرارِكُمْ قالُوا بَلى‌ يا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله قالَ: الْمَشَّاءُونَ بِالنَّمِيمَةِ الْمُفَرِّقُونَ بَيْنَ الْا حِبَّةِ، الْباغُونَ لِلْبُرَآءِ الْمَعايِبَ:
«آيا شما را از شريرترين افراد شما با خبر سازم؟ گفتند: آرى، اى رسول خدا! فرمود: آنهائى كه بسيار سخن‌چينى مى‌كنند، در ميان دوستان جدائى