او را از اطاعت آنها نهى كرد. «١»

بعضى ديگر نقل كرده‌اند: «وليد بن مغيرة» كه از سران بزرگ شرك بود، اموال عظيمى به پيامبر صلى الله عليه و آله عرضه داشت و سوگند ياد كرد: اگر از آئينش بازگردد به او خواهد داد! «٢»
از لحن آيات و از آنچه در تواريخ آمده است، به خوبى استفاده مى‌شود:
وقتى مشركان كوردل، سرعت پيشرفت آئين اسلام را مشاهده كردند، به فكر افتادند، از طريق دادن امتيازاتى به پيامبر صلى الله عليه و آله، امتيازاتى را از او بگيرند، و او را به نوعى سازش بكشانند- همان گونه كه روش همه طرفداران باطل در طول تاريخ است-
لذا، گاه اموال عظيم، گاه زنان زيبا، و گاه پست و مقام برجسته را پيشنهاد مى‌كردند، و در حقيقت، روح پيامبر صلى الله عليه و آله را با مقياس وجود خود اندازه‌گيرى و مقايسه مى‌نمودند.
اما قرآن بارها به پيامبر صلى الله عليه و آله هشدار داده: هرگز كمترين انعطافى در برابر اين پيشنهادهاى انحرافى از خود نشان ندهد، و با اهل باطل هرگز مداهنه نكند، چنان كه در آيه ٤٩ سوره «مائده» مى‌خوانيم: وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ:
«در ميان آنها (اهل كتاب) بر طبق آنچه خدا نازل كرده حكم كن و از هوس‌هاى آنها پيروى مكن، و برحذر باش، تو را از تعليماتى كه خدا بر تو نازل