تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨١
و البته، در قيامت اين حقايق باز هم روشنتر و آشكارتر خواهد شد.
***
باز براى تأكيد بيشتر مىفرمايد: «پروردگار تو به كسى كه از طريق او گمراه شده آگاهتر است، و او هدايت يافتگان را بهتر مىشناسند» «إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ».
چرا كه راه، راه او است، و او بهتر از هر كس راه خود را مىشناسد، و به اين ترتيب، به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اطمينان بيشتر مىدهد كه، او در مسير هدايت و دشمنانش در مسير ضلالتند.
در حديث مستندى آمده است: هنگامى كه «قريش» ديدند پيامبر، على عليه السلام را بر ديگران مقدم مىشمرد و بزرگ مىدارد، به مذمت على عليه السلام پرداخته گفتند:
محمّد مفتون او شده است، اينجا بود كه خداوند ن و القلم را نازل كرد، و به آن سوگند ياد نمود كه: اى محمّد صلى الله عليه و آله تو مفتون و مجنون نيستى- تا آنجا كه فرمود:- خداوند مىداند و مىشناسد كسانى را كه گمراه شدهاند، اشاره به جماعت «قريش» كه اين سخنان را مىگفتند، و خداوند هدايت يافتگان را بهتر مىشناسد، اشاره به على عليه السلام. «١»
***
نكتهها:
١- نقش قلم در حيات انسانها
از مهمترين رويدادهاى زندگى بشر- چنان كه قبلًا نيز اشاره كرديم- پيدايش «خط»، و راه افتادن قلم بر صفحه كاغذها يا سنگها بود، و همان بود كه دوران تاريخ را، از ما قبل از تاريخ جدا كرد.