«مَمْنُون» از ماده «منّ» به معنى «قطع» آمده است، يعنى اجر و پاداشى كه هرگز قطع نمى‌شود، و دائماً باقى است.
بعضى گفته‌اند: ريشه اين معنى، از «منت» گرفته شده؛ زيرا منت باعث قطع نعمت است.
بعضى نيز گفته‌اند: منظور از «غَيْرَ مَمْنُون» اين است كه: خداوند در مقابل اين اجر عظيم، هرگز بر تو منت نمى‌گذارد، ولى تفسير اول مناسب‌تر است.
***
آيه بعد، در توصيف ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌گويد: «تو صاحب اخلاق عظيم و برجسته‌اى هستى» «وَ إِنَّكَ لَعَلى‌ خُلُقٍ عَظِيمٍ».
اخلاقى كه، عقل در آن حيران است، لطف و محبتى بى‌نظير، صفا و صميميتى بى‌مانند، صبر و استقامت و تحمل و حوصله‌اى توصيف ناپذير.
اگر مردم را به بندگى خدا دعوت مى‌كنى، تو خود بيش از همه عبادت مى‌نمائى، و اگر از كار بد بازمى‌دارى، تو قبل از همه خوددارى مى‌كنى، آزارت مى‌كنند و تو اندرز مى‌دهى، ناسزايت مى‌گويند و براى آنها دعا مى‌كنى، بر بدنت سنگ مى‌زنند و خاكستر داغ بر سرت مى‌ريزند و تو براى هدايت آنها دست به درگاه خدا برمى‌دارى.
آرى، تو كانون محبت، عواطف و سرچشمه رحمتى.
«خُلُق» از ماده «خلقت» به معنى صفاتى است كه از انسان جدا نمى‌شود، و همچون خلقت و آفرينش انسان مى‌گردد.
بعضى از مفسران، خلق عظيم پيامبر صلى الله عليه و آله را به «صبر در راه حق، گستردگى بذل و بخشش، تدبير امور، رفق و مدارا، و تحمل سختى‌ها در مسير دعوت به سوى خدا، عفو و گذشت، و جهاد در راه پروردگار، و ترك حسد و