آشكار است» «قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْنا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ».
يعنى، ما اگر به خدا ايمان آورده‌ايم، و او را ولىّ، وكيل و سرپرست خود برگزيده‌ايم، دليلش روشن است، او خداى رحمان است، رحمت عامش همه جا رسيده، فيض انعامش دوست و دشمن را فرا گرفته، و نگاهى كوتاه به جهان هستى و صفحه زندگى، شاهد اين مدعا است، اما معبودهاى شما چه كارى كرده‌اند؟!
گر چه، ضلال و گمراهى شما همين جا آشكار است، ولى در آخرت براى شما روشن‌تر خواهد شد، و يا در همين دنيا، به هنگامى كه اسلام با امدادهاى الهى، بر لشكر كفر پيروز مى‌گردد، پيروزى معجزه‌آساى حقيقت، روشن‌تر خواهد گشت.
اين آيه، در حقيقت نوعى دلدارى به پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله و مؤمنان است كه، تصور نكنند در اين مبارزه گسترده حق و باطل تنها هستند، بلكه، خداوند بخشنده مهربان، يار و ياور آنها است.
***
در آخرين آيه، به عنوان ذكر يك مصداق از رحمت عام خداوند، كه بسيارى از مردم از آن غافلند، مى‌گويد: «به آنها بگو به من خبر دهيد اگر آب‌هاى مورد استفاده شما در زمين فرو رود چه كسى مى‌تواند آب جارى در دسترس شما قرار دهد»؟! «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ».
مى‌دانيم: زمين از دو قشر مختلف تشكيل شده: «قشر نفوذپذير» كه آب در آن فرو مى‌رود، و در زير آن «قشر نفوذناپذير» است كه، آب را در آنجا نگاه مى‌دارد، تمام چشمه‌ها، چاه‌ها و قنات‌ها از بركت اين تركيب خاص به وجود