آيات پيشين گذشت، در آيات مورد بحث، براى ترغيب و تشويق در پيوستن به صفوف بهشتيان، و برحذر بودن از راه و رسم دوزخيان، به ذكر بخشى از نعمت‌هاى الهى، و سپس به قسمتى از عذاب‌هاى او، اشاره مى‌كند.
مى‌فرمايد: «او كسى است كه زمين را براى شما رام كرد» «هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْا رْضَ ذَلُولًا».
«پس بر شانه‌ها و صفحه زمين راه برويد، و از روزى‌هاى پروردگار بخوريد، و بدانيد بازگشت همه به سوى او است» «فَامْشُوا فِي مَناكِبِها وَ كُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَ إِلَيْهِ النُّشُورُ».
«ذَلُول» به معنى «رام» جامع‌ترين تعبيرى است كه درباره زمين ممكن است بشود.
چرا كه: اين مركب راهوار، با حركات متعدد و بسيار سريعى كه دارد، آن چنان آرام به نظر مى‌رسد كه، گوئى مطلقاً ساكن است، بعضى از دانشمندان مى‌گويند:
زمين چهارده نوع حركت مختلف دارد، كه سه قسمت آن، حركت به دور خود، حركت به دور خورشيد، و حركت همراه مجموعه منظومه شمسى در دل كهكشان است، اين حركات كه سرعت زيادى دارد، چنان نرم و ملايم است كه، تا براهين قطعى بر حركت زمين اقامه نشده بود، كسى باور نمى‌كرد حركتى در كار باشد!
از سوى ديگر، پوسته زمين نه چنان سفت و خشن است كه قابل زندگى نباشد، و نه چنان سست و نرم است كه قرار و آرام نگيرد، بلكه، كاملًا براى زندگى بشر رام است، اگر فى المثل، غالب سطح زمين باتلاق‌هائى بود كه همه چيز در آن فرو مى‌رفت، يا ماسه‌هاى نرمى كه پاى انسان تا زانو در آن فرو مى‌نشست يا سنگ‌هاى تيز و خشنى كه با مختصر راه رفتن، بدن انسان را كوفته و