تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٧
١٥ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْا رْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَناكِبِها وَ كُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَ إِلَيْهِ النُّشُورُ
١٦ أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْا رْضَ فَإِذا هِيَ تَمُورُ
١٧ أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ
١٨ وَ لَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ
ترجمه:
١٥- او كسى است كه زمين را براى شما رام كرد، بر شانههاى آن راه برويد و از روزىهاى خداوند بخوريد؛ و بازگشت و اجتماع همه به سوى او است!
١٦- آيا خود را از عذاب كسى كه حاكم بر آسمان است در امان مىدانيد كه دستور دهد زمين بشكافد و شما را فرو برد و به لرزش خود ادامه دهد؟!
١٧- يا خود را از عذاب خداوند آسمان در امان مىدانيد كه تندبادى پر از سنگريزه بر شما فرستد؟! و به زودى خواهيد دانست تهديدهاى من چگونه است!
١٨- و كسانى كه پيش از آنان بودند (آيات الهى را) تكذيب كردند، اما (ببين) مجازات من چگونه بود!
تفسير:
هيچ مجرمى از مجازات او در امان نيست!
به دنبال بحثهائى كه پيرامون دوزخيان و بهشتيان، كافران و مؤمنان، در