تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩
كه تو عزيز و حكيمى»!
٦- (آرى) براى شما در زندگى آنها اسوه حسنه (و سرمشق نيكوئى) بود، براى كسانى كه اميد به خدا و روز قيامت دارند؛ و هر كس سرپيچى كند (به خويشتن ضرر زده است، زيرا) خداوند بىنياز و شايسته ستايش است!
تفسير:
ابراهيم عليه السلام براى همه شما اسوه بود
دريافتهايم قرآن مجيد، در بسيارى از موارد، براى تكميل تعليمات خود، از الگوهاى مهمى كه در جهان انسانيت وجود داشته، شاهد مىآورد، آيات مورد بحث نيز، به دنبال نهى شديدى كه از دوستى با دشمنان خدا در آيات قبل شده، سخن از ابراهيم عليه السلام و برنامه او، به عنوان پيشوائى بزرگ كه مورد احترام همه اقوام، مخصوصاً قوم عرب بوده، به ميان مىآورد، مىفرمايد: «زندگى ابراهيم و كسانى كه با او بودند، اسوه خوبى براى شما بود» «قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ». «١»
ابراهيم عليه السلام بزرگ پيامبران، كه زندگيش سرتاسر، درس بندگى، عبوديت خدا، جهاد فى سبيل اللّه، و عشق به ذات پاك او بود.
ابراهيم كه، امت اسلامى از بركت دعاى او، و مفتخر به نامگذارى او مىباشد، مىتواند براى شما سرمشق خوبى در اين زمينه گردد.
منظور از: وَ الَّذِينَ مَعَهُ: «آنها كه با ابراهيم بودند» مؤمنانى است كه او را در