خارج سازد. و هر كس به خدا ايمان آورده و اعمال صالح انجام دهد، او را در باغ‌هائى از بهشت وارد سازد كه از زير درختانش نهرها جارى است، جاودانه در آن مى‌مانند، و خداوند روزى نيكوئى براى او قرار داده است!
تفسير:
سرانجام دردناك سركشان
شيوه قرآن اين است كه، در بسيارى از موارد، بعد از ذكر يك سلسله از دستورات عملى، اشاره به وضع امت‌هاى پيشين مى‌كند، تا مسلمانان نتيجه «اطاعت» و «عصيان» را در سرگذشت آنها ببينند، و مسأله شكل حسّى به خود گيرد.
لذا، در اين سوره نيز، بعد از ذكر وظائف مردان و زنان در موقع طلاق و جدائى، به سراغ همين معنى رفته، و به عاصيان و گردن‌كشان هشدار مى‌دهد.
نخست مى‌فرمايد: «چه بسيار شهرها و آبادى‌ها كه اهل آن در برابر فرمان پروردگار و رسولانش، طغيان و سرپيچى كردند، و ما حساب آنها را با دقت و شدت رسيديم و آنها را به مجازات وحشتناك و عذاب كم‌نظيرى گرفتار ساختيم»! «وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها وَ رُسُلِهِ فَحاسَبْناها حِساباً شَدِيداً وَ عَذَّبْناها عَذاباً نُكْراً». «١»
منظور از «قَرْيَه»، چنان كه قبلًا نيز گفته‌ايم، محل اجتماع انسان‌ها اعم از شهر و روستا است، و در اينجا منظور اهل آنها مى‌باشد.