مسلم» مدتى خدمتش نيامد، حضرت جوياى حال او شد، عرض كردند: او تجارت را ترك گفته، و رو به عبادت آورده، فرمود: واى بر او، أَ ما عَلِمَ أَنَّ تارِكَ الطَّلَبِ لايُسْتَجابُ لَهُ:
«آيا نمى‌داند كسى كه تلاش و طلب روزى را ترك گويد، دعايش مستجاب نمى‌شود»؟
سپس افزود: جمعى از ياران رسول خدا صلى الله عليه و آله وقتى آيه «وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ» نازل شد، درها را به روى خود بستند، و روى به عبادت آورده گفتند: «خداوند روزى ما را عهده‌دار شده»!
اين جريان به گوش پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد، كسى را نزد آنها فرستاد كه، چرا چنين كرده‌ايد؟
گفتند: اى رسول خدا! چون خداوند روزى ما را تكفل كرده ما مشغول عبادت شديم، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: إِنَّهُ مَنْ فَعَلَ ذلِكَ لَمْيُسْتَجَبْ لَهُ عَلَيْكُمْ بِالطَّلَبِ!: «هر كس چنين كند دعايش مستجاب نمى‌شود، بر شما باد كه تلاش و طلب كنيد». «١»
***
٢- روح توكّل
منظور از توكل بر خدا، اين است كه، انسان تلاشگر، كار خود را به او واگذارد و حل مشكلات خويش را از او بخواهد، خدائى كه از تمام نيازهاى او آگاه است، خدائى كه نسبت به او، رحيم و مهربان است، و خدائى كه قدرت بر حل هر مشكلى دارد.
كسى كه داراى روح توكل است، هرگز يأس و نوميدى را به خود راه