«چرا كه خداوند قادر مطلق، فرمانش در همه چيز نافذ است و هر كارى را اراده كند به انجام مى‌رساند» «إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ».
«ولى خداوند براى هر كار و هر چيز، اندازه و حسابى قرار داده است» «قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً».
به اين ترتيب، به زنان، مردان و شهود هشدار مى‌دهد، از مشكلات حق نهراسند، مجرى عدالت باشند، و گشايش كارهاى بسته را از خدا بخواهند؛ چرا كه خداوند تضمين كرده: مشكل پرهيزكاران را حلّ كند و آنها را از جائى كه خودشان هم انتظار ندارند روزى دهد.
خداوند ضمانت كرده: هر كس توكل كند، در نمى‌ماند، و خداوند قادر بر انجام اين ضمانت است.
درست است كه اين آيات در مورد طلاق و احكام مربوط به آن نازل شده، ولى، محتواى گسترده‌اى دارد كه ساير موارد را نيز شامل مى‌شود و وعده اميد بخشى است از سوى خداوند به همه پرهيزكاران و توكل كنندگان، كه سرانجام لطف الهى آنها را مى‌گيرد، از پيچ و خم مشكلات عبور مى‌دهد، و به افق تابناك سعادت رهنمون مى‌گردد، سختى‌هاى معيشت را برطرف مى‌سازد، و ابرهاى تيره و تار مشكلات را از آسمان زندگى آنها كنار مى‌زند.
جمله «قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً» اشاره لطيفى است به نظامى كه حاكم بر تشريع و تكوين است، يعنى دستورهائى كه خداوند در مورد طلاق و غير آن صادر فرموده، همه طبق حساب، اندازه‌گيرى دقيق و حكيمانه‌اى است، همچنين مشكلاتى كه در طول زندگى انسان، چه در مسأله زناشوئى و چه در غير آن رخ مى‌دهد، هر كدام اندازه، حساب و مصلحت و پايانى دارد، نبايد به هنگام بروز اين حوادث دستپاچه شوند، و زبان به شكوه بگشايند، و يا براى حل مشكلات،