شأن نزول:
در روايتى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم: در مورد آيه «إِنَّ مِنْ أَزْواجِكُمْ ...» فرمود: منظور اين است: وقتى بعضى از مردان مى‌خواستند هجرت كنند، پسر و همسرش دامن او را گرفته مى‌گفتند: تو را به خدا سوگند هجرت نكن؛ زيرا اگر بروى ما بعد از تو بى‌سرپرست خواهيم شد، بعضى مى‌پذيرفتند و مى‌ماندند، آيه فوق نازل شد و آنها را از قبول اين گونه پيشنهادها و اطاعت فرزندان و زنان در اين زمينه‌ها برحذر داشت.
اما، بعضى ديگر اعتنا نمى‌كردند و مى‌رفتند، ولى به خانواده خود مى‌گفتند:
به خدا اگر با ما هجرت نكنيد و بعداً در (دار الهجرة) «مدينه» نزد ما آئيد، ما مطلقاً به شما اعتنا نخواهيم كرد، ولى به آنها دستور داده شد كه هر وقت خانواده آنها به آنها پيوستند، گذشته را فراموش كنند و جمله «وَ إِنْ تَعْفُوا وَ تَصْفَحُوا وَ تَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ» ناظر به همين معنى است. «١»
تفسير:
اموال و فرزندانتان وسيله آزمايش شما هستند
از آنجا كه در آيات گذشته، فرمان به اطاعت بى‌قيد و شرط خدا و رسولش آمده بود، و از آنجا كه يكى از موانع مهم اين راه، علاقه افراطى به اموال و همسران و فرزندان است در آيات مورد بحث، به مسلمانان در اين زمينه هشدار مى‌دهد.
نخست، مى‌گويد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! بعضى از همسران و