تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٩
١١ ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
١٢ وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّما عَلى رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِينُ
١٣ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
ترجمه:
١١- هيچ مصيبتى رخ نمىدهد مگر به اذن خدا! و هر كس به خدا ايمان آورد، خداوند قلبش را هدايت مىكند؛ و خدا به هر چيز داناست!
١٢- اطاعت كنيد خدا را، و اطاعت كنيد پيامبر را؛ و اگر روى گردان شويد، رسول ما جز ابلاغ آشكار وظيفهاى ندارد!
١٣- خداوند كسى است كه هيچ معبودى جز او نيست، و مؤمنان بايد فقط بر او توكّل كنند!
تفسير:
همه مصائب به فرمان او است!
در نخستين آيه مورد بحث، به يك اصل كلى در مورد مصائب و حوادث دردناك اين جهان اشاره مىكند، شايد از اين جهت كه، هميشه وجود مصائب، دستاويزى براى كفار در مورد نفى عدالت در اين جهان بوده است، و يا از اين نظر كه در راه تحقق ايمان و عمل صالح، هميشه مشكلاتى وجود دارد كه بدون