تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٣
قِيلَ لَهُ وَ كَيْفَ يُذِلُّ نَفْسَهُ قالَ يَتَعَرَّضُ لِما لايُطِيقُ!:
«سزاوار نيست مؤمن خود را ذليل كند، سؤال شد چگونه خود را ذليل مىكند؟! فرمود: به سراغ كارى مىرود كه از او ساخته نيست»! «١»
و در حديث سومى از آن حضرت آمده است: إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ فَوَّضَ إِلَى الْمُؤْمِنِ أُمُورَهُ كُلَّها وَ لَمْيُفَوِّضْ إِلَيْهِ أَنْ يُذِلَّ نَفْسَهُ أَ لَمْ يَرَ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ هاهُنَا «وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ» وَ الْمُؤْمِنُ يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَكُونَ عَزِيزاً وَ لايَكُونَ ذَلِيلًا:
«خداوند همه كارهاى مؤمن را به او واگذار كرده جز اين كه به او اجازه نداده است خود را ذليل و خوار كند، مگر نمىبينى خداوند در اين باره فرموده: عزت مخصوص خدا و رسول او و مؤمنان است، سزاوار است مؤمن هميشه عزيز باشد، و ذليل نباشد». «٢»
در اين زمينه ذيل آيه ١٠ سوره «فاطر» (جلد ١٨، صفحه ١٩٧) بحث ديگرى داشتهايم.
***