حتماً بايد همان امام نماز جمعه باشد.
خطيب، بايد صداى خود را چنان بلند كند كه، مردم صداى او را بشنوند، تا محتواى خطبه به گوش همگان برسد.
به هنگام ايراد خطبه، بايد خاموش بود، به سخنان خطيب گوش داد، و روبه‌روى خطيب نشست.
شايسته است خطيب، مردى فصيح، بليغ، آگاه به اوضاع و احوال مسلمين، با خبر از مصالح جامعه اسلامى، شجاع، صريح اللهجه، و قاطع در اظهار حق باشد. اعمال و رفتار او سبب تأثير و نفوذ كلامش گردد، و زندگى او، مردم را به ياد خدا بياندازد.
شايسته است پاكيزه‌ترين لباس در تن بپوشد، خود را خوشبو كند، و با وقار و سكينه گام بردارد، و هنگامى كه بر فراز منبر جاى گرفت، به مردم سلام كند، و رو به روى آنان بايستد، و بر شمشير، يا كمان يا عصا تكيه كند، نخست بر منبر بنشيند، تا اذان تمام شود، و بعد از فراغت از اذان، شروع به خطبه كند.
محتواى خطبه نخست، حمد خدا و درود بر پيامبر است (احتياط اين است كه اين قسمت به زبان عربى باشد ولى بقيه به زبان مستمعين خوانده مى‌شود) سپس، مردم را به تقواى الهى توصيه كند، و يكى از سور كوتاه قرآن را بخواند، و اين امر را در هر دو خطبه رعايت كند، و در خطبه دوم بعد از درود بر پيامبر صلى الله عليه و آله دعا بر ائمه مسلمين كند، و براى مؤمنين و مؤمنات استغفار نمايد.
و شايسته است در ضمن خطبه، مسائل مهمى كه با دين و دنياى مسلمين ارتباط دارد، مطرح كند، و آنچه مورد نياز مسلمين در داخل و خارج كشورهاى اسلامى و در داخل و خارج آن منطقه مى‌باشد، مورد بحث قرار دهد، و مسائل سياسى، اجتماعى، اقتصادى و دينى را با در نظر گرفتن اولويت‌ها مطرح نمايد،