١٤ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصارَ اللَّهِ كَما قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوارِيِّينَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ كَفَرَتْ طائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلى‌ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظاهِرِينَ
ترجمه:
١٤- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! ياوران خدا باشيد همان گونه كه عيسى بن مريم به حواريون گفت: «چه كسانى در راه خدا ياوران من هستند»؟! حواريون گفتند: «ما ياوران خدائيم» در اين هنگام گروهى از بنى اسرائيل ايمان آوردند و گروهى كافر شدند؛ ما كسانى را كه ايمان آورده بودند در برابر دشمنانشان تأئيد كرديم و سرانجام بر آنان پيروز شدند!
تفسير:
همچون «حواريون» باشيد
در اين آيه، كه آخرين آيه سوره «صف» مى‌باشد، باز تكيه و تأكيد روى امر «جهاد» است، كه محور اصلى سوره را تشكيل مى‌دهد، منتهى از طريقى ديگر اين مسأله را تعقيب مى‌كند، و مطلبى مهم‌تر از عنوان بهشت و نعمت‌هاى بهشتى ارائه داده، مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! ياوران خدا باشيد» «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصارَ اللَّهِ».
آرى، ياوران خدا، خدائى كه تمام قدرت‌ها از او سرچشمه مى‌گيرد، و به او