پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٧ - شرح و تفسير با حق ستيزه مكن! به زمين خواهى خورد
على عليه السلام نيفزود. سپس اشاره به دوران حجاج مىكند كه چه جناياتى را براى اخفاء فضايل على عليه السلام و فرزندان و شيعيانش مرتكب شد.
و در پايان مىگويد: ولى خداوند اراده كرده بود كه روزبهروز بر نور و روشنايى فضايل آنها بيفزايد و محبت آنها را در دلها افزون كند. اگر فضايل آن حضرت مانند كعبه آشكار و روشن نبود چيزى از آن امروز بهدست ما نمىرسيد. [١]
آرى، به گفته امام شافعى: در شگفتم از مردى كه دشمنانش فضايل او را از روى حسد كتمان كردند و دوستانش از ترس، ولى با اين حال شرق و غرب جهان را پر كرده است. [٢]
در مقابل، دشمنانش چنان منفور شدند كه در مركز حكومت آنها (شام) حتى قبر آبادى از آنها ديدهنمىشود در حالى كه آثار اهل بيت عليهم السلام در پايتخت حكومت آنها مثل آفتاب مىدرخشد.
آرى كسى كه با حق بجنگد حق او را بر زمين مىكوبد.
در اينجا ممكن است سؤال شود كه پس چرا ما جمعى از طرفداران باطل را مىبينيم كه مدتها بر سر كار ماندند و حكومت كردند و با حق درافتادند و در عين حال به زمين نخوردند؟
پاسخ اين سؤال با توجه به يك نكته روشن مىشود و آن اينكه اينگونه حكومتها براى حفظ خود كارهاى مثبتى نيز داشتند: ايجاد امنيت، پيشرفت اقتصادى و گاه كمك به نيازمندان. آنها به دليل همين مقدار از حق كه عمل مىكردند مدتى بر سر كار ماندند نه بهسبب حمايتهايى كه از باطل داشتند.
اين نكته را نيز نبايد فراموش كرد كه گروههايى ممكن است براثر اشتباه در
[١]. شرح نهجالبلاغه ابن ابىالحديد، ج ١٣، ص ٢١٩ به بعد.
[٢]. على فى الكتاب و السنة، ج ١، ص ١٠.