پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٠ - شرح و تفسير روزى دو گونه است

به‌سراغ انسان مى‌آيد. مانند ارث غير منتظره‌اى كه به انسان مى‌رسد و يا سود كلانى كه بدون تلاش و كوشش از طريق ترقى قيمت‌ها و يا هداياى غير منتظره عايد انسان مى‌گردد.

آنگاه امام عليه السلام چنين نتيجه مى‌گيرد: «بنابراين غم و اندوه تمام سال را بر همّ و غمّ امروزت اضافه مكن. غم هر روز براى آن روز كافى است»؛

(فَلَا تَحْمِلْ هَمَّ سَنَتِكَ عَلَى هَمِّ يَوْمِكَ! كَفَاكَ كُلُّ يَوْمٍ عَلَى مَا فِيهِ‌)

. درست است كه انسان بايد آينده‌نگر باشد و تنها به فكر امروز نباشد و به همين دليل در دنيايى كه ما زندگى مى‌كنيم دولت‌ها برنامه‌هاى پنج ساله و ده ساله و پنجاه ساله دارند. منظور امام عليه السلام اين است كه حريصان را از حرص زياد بازدارد تا به بهانه تأمين آينده، شب و روز در فكر دنيا نباشند.

آنگاه امام عليه السلام به استدلال روشنى پرداخته، مى‌فرمايد: «اگر در تمام سال زنده بمانى و جزء عمر تو باشد خداوند هر روز آنچه از روزى براى تو معين كرده است به تو مى‌دهد و اگر تمام آن سال جزء عمر تو نباشد چرا غم و اندوه چيزى را بخورى كه مربوط به تو نيست؟»؛

(فَإِنْ تَكُنِ السَّنَةُ مِنْ عُمُرِكَ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى سَيُؤْتِيكَ فِي كُلِّ غَدٍ جَدِيدٍ مَا قَسَمَ لَكَ؛ وَ إِنْ لَمْ تَكُنِ السَّنَةُ مِنْ عُمُرِكَ فَمَا تَصْنَعُ بِالْهَمِّ فِيَما لَيْسَ لَكَ‌)

. بسيارند كسانى كه براى به‌دست آوردن درآمدهاى هنگفت دست و پا مى‌زنند در حالى كه تنها بخش كوچكى را از آن مصرف كرده و بقيه را براى وارثان خود مى‌گذارند و در واقع تلاشگران خسته و بى‌مزدند. هدف امام عليه السلام اين است كه اين گروه از افراد را از تلاش‌هاى بى‌حد و حساب كه آرامش دنيا و نجات آخرت را بر باد مى‌دهد بازدارد.

و به گفته شاعر: