پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤٨
قضايا مىپردازد و گاه قواعدى عام و جملاتى بنيادين بيان مىكند كه در تمام عصرها و براى همه نسلها قابل استفاده است. تحليل اين بيانها و تطبيق آن بر مشكلات عصر حاضر و پندآموزى از آن براى حلّ مشكلات، از ديگر امتيازات اين شرح است.
١٥. قلم منصفانه و به دور از تعصّب و توهين، امتياز ديگر اين شرح است.
استاد بزرگوار و نويسندگان محترم اين كتاب ضمن پايبندى به اصول مذهب شيعه و دفاع منطقى از آن و همچنين نقد صحابه، هرگز از خطّ اعتدال خارج نشده و از توهين و خشونت در كلام استفاده نكردهاند. به اعتقاد آيت اللَّه العظمى مكارم شيرازى بيان استدلال و منطق قوىّ پيروان مكتب اهلبيت عليهم السلام، نيازى به تندى و توهين ندارد؛ مىتوان از حقّانيت شيعه دفاع كرد، در عين حال از دايره منطق خارج نشد و مؤدّبانه و متين نوشت.
١٦. شأن ورود كلمات آن حضرت- در مواضع حسّاس و تأثيرگذار- با نگاه به تاريخ و عصر بيان اين خطبهها و نامهها و كلمات (تا جايى كه ممكن بوده) مورد توجه بوده است. به يقين، دانستن زمان و مكان و شأن ورود كلمات آن حضرت، سرنوشتساز است و نقش مهمى در تفسير سخنان ايشان دارد. مثلًا هنگامى كه آن حضرت مىفرمايد:
«إنّما الشّورى للمهاجرين والأنصار»
(نامه ٦) هرگز نمىخواهد نقش نصّ را در امامت ناديده بگيرد؛ بلكه در مقام استدلال در برابر معاويه از اين كلمات استفاده مىكند؛ چرا كه مخاطب اين نامه حضرت، معاويه پس از امتناع از بيعت است؛ توجه به زمان تدوين اين نامه و مخاطب آن، رافع برخى از شبهات است.
١٧. توجه به شروح مهمى كه بر نهجالبلاغه نوشته شده است و استفاده از آنها و يا نقد و ارزيابى سخنان شارحان محترم، در نگارش اين شرح مورد عنايت خاص بوده است.