پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤٥
است؛ يعنى دقّت را در كنار روان بودن، جامعيّت را در عين قابل فهم بودن و ژرفايى را همراه با سادگى گرد آورده است.
٤. همه فصول و فرازهاى نهجالبلاغه مورد توجه بوده است. برخلاف غالب شروح كه تنها بخشهاى مورد نظر خويش را مورد توجه قرار داده و از فرازهايى كه براى آنها جلب نظر نمىكرده، به سرعت گذشتهاند، نويسندگان اين شرح، در پى شرح جمله به جمله و تفسير همه فرازها و فصول هر بخش بوده و هيچ قسمتى را از نظر دور نداشتند.
٥. از ديگر ويژگىهاى اين شرح، توجه خاص به پيوند جملهها و بخشهاى يك خطبه و يا نامه و به طور كلّى كلمات امام اميرالمؤمنين عليه السلام است. همانگونه كه در قرآن كريم، ميان آيات، پيوند منطقى برقرار است، نهجالبلاغه نيز كه رشحاتى از كلمات الهى دارد و از امامى فصيح و بليغ صادر شده، به يقين با پيوندى منطقى همراه است. كشف اين پيوندها در هر فراز و فصل و تعقيب اهداف مرتبط با يكديگر در اين كلمات زيبا از ديگر ويژگىهاى اين شرح است.
چيزى كه در بسيارى از شروح، مورد توجه قرار نگرفته و هر جمله جداگانه تفسير شده است.
٦. در اين شرح به روح كلّى حاكم بر مجموع خطبهها و نامهها توجه خاص شده است. بر اين اساس، همه بحثها در محدوده آن روح كلّى قرار گرفته و از پرداختن به مطالب حاشيهاى و غير ضرورى پرهيز شده است. گاهى در برخى از شرحها ديده شده كه مطلبى فرعى از امام عليه السلام مورد توجّه نويسنده محترم قرار گرفته و در صفحات زيادى به شرح آن پرداخته بهگونهاى كه از مطلب اصلى كه روح حاكم بر آن كلمات مىباشد، دور شده است. اما سعى نويسندگان پيام امام اميرالمؤمنين عليه السلام بر اين بوده كه روح كلّى حاكم بر كلام حضرت را ناديده نگيرند و بيشتر به شرح و تفسير آن توجه كنند.