پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٣٢ - ٤٨٠ إِذَا احْتَشَمَ الْمُؤْمِنُ أَخَاهُ فَقَدْ فَارَقَهُ
٤٨٠ إِذَا احْتَشَمَ الْمُؤْمِنُ أَخَاهُ فَقَدْ فَارَقَهُ.
امام عليه السلام فرمود:
هنگامى كه مؤمن، برادر باايمانش را به خشم آورد و شرمگين سازد اسباب جدايى از او را فراهم كرده است. [١]
مرحوم سيد رضى مىگويد: «حشمه و أحشمه» يعنى او را به غضب آورد و بعضى گفتهاند: او را شرمنده ساخت و «احتشم» به معنى طلب شرمندگى است براى ديگرى و چنين كارى مقدمه جدايى از اوست؛
(قال الرضيُّ: يقال: حَشَمَهُ وأحْشَمَهُ إذا أغْضَبَه، وقيل: أخْجَلَهُ «أو احْتَشَمَهُ» طَلَبَ ذلِكَ له و هوَ مَظَنَّةُ مُفارَقَتِه)
.______________________________
(١). سند گفتار حكيمانه:
تنها موردى كه مرحوم خطيب بهعنوان منبع ديگرى براى كلام فوق ذكر مىكند چيزى است كه در كتاب محاضرات الادباء راغب اصفهانى (از علماى قرن پنجم) آمده است. مىگويد: على عليه السلام فرمود: «شر الاخوان من يحتشم منه ويتكلف له» (و با توجه به تفاوتى كه بين نقل راغب اصفهانى و آنچه در نهجالبلاغه آمده وجود دارد و روشن مىشود كه او منبع ديگرى در اختيار داشته است). (مصادر نهجالبلاغه، ج ٤، ص ٣٢٢).