پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٨ - شرح و تفسير دو كس هرگز سير نمىشوند
شرح و تفسير دو كس هرگز سير نمىشوند
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به دو گروه اشاره مىكند كه هرگز سير نمىشوند، مىفرمايد: «دو شخصِ گرسنهاند كه هرگز سير نمىشوند: طالب علم و طالب دنيا»؛
(مَنْهُومَانِ لَايَشْبَعَانِ: طَالِبُ عِلْمٍ وَ طَالِبُ دُنْيَا)
. واژه «منهوم» از ماده «نَهَم» (بر وزن دهن) به معناى سيرى ناپذير بودن و اشتهاى شديد به چيزى داشتن است. منهوم به معناى كسى است كه اينگونه شده است.
اما اينكه طالبان علم هرگز از طلب علم سير نمىشوند به اين دليل است كه اولًا علم، حد و مرزى ندارد و به فرموده قرآن: «وَ فَوْقَ كُلِّ ذى عِلْمٍ عَليمٌ». [١]
و در جاى ديگر تمام معلومات انسان را در مقابل مجهولات، ناچيز مىشمارد و مىفرمايد: «وَ ما أُوتيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَليلًا». [٢]
و در مورد علم خداوند و حقايق جهان هستى مىفرمايد: « «وَ لَوْ أَنَّ ما فِى الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَالْبَحْرُ يمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ»؛ و اگر همه درختان روى زمين قلم شود، و دريا براى آن مركّب گردد، و هفت درياچه به آن افزوده شود، اينها همه تمام مىشود ولى كلمات
[١]. يوسف، آيه ٧٦.
[٢]. اسراء آيه ٨٥.