پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٥ - شرح و تفسير غنا و فقر حقيقى

برجسته انسانى و غنا ازنظر كارهاى خير و خدمات بشرى كه آثار همه اين‌ها در قيامت آشكار مى‌گردد.

امام عليه السلام در واقع اشاره به همين نكته مى‌كند كه به‌هنگام حضور همگان در عرصه محشر و در پيشگاه عدل خداوند، آن‌جا معلوم مى‌شود چه كسى غنى است و چه كسى فقير. آن‌ها كه ميزان اعمالشان سنگين و نامه اعمالشان پر از حسنات و خالى از سيئات است اغنياى حقيقى هستند. اما آن‌ها كه كفه ترازوى حسناتشان سبك و نامه اعمالشان سياه است فقراى واقعى مى‌باشند.

چنين اغنيايى به بهشت برين هدايت مى‌شوند كه در آن‌جا هركدام مالك عرصه‌هايى هستند كه گاه از تمام اين دنيا وسيع‌تر و گسترده‌تر است با آن همه نعمت‌هاى بى‌نظير. آيا اين غنا نيست؟

اما تهى‌دستان معنوى به‌قدرى فقيرند كه گاه دست به‌سوى بهشتيان درازكرده و مى‌گويند: آيا امكان دارد شربت آبى يا ميوه‌اى بهشتى از آنچه در اختيار داريد به ما ارزانى داريد كه با جواب منفى روبرو مى‌شوند: « «وَنَادَى أَصْحَابُ النَّارِ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَافِرِينَ»؛ و دوزخيان، بهشتيان را صدا مى‌زنند كه « (محبّت كنيد و) مقدارى آب، يا از آنچه خدا به شما روزى داده، به ما ببخشيد!» آن‌ها (در پاسخ) مى‌گويند:

«خداوند اين‌ها را بر كافران حرام كرده است!». [١]

يا به هنگامى كه در عرصه محشرند و به دوزخ نرفته‌اند اهل ايمان را صدا مى‌زنند: نگاهى به ما كنيد (و گوشه چشمى به ما بيفكنيد): « «يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُّورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً»؛ روزى كه مردان و زنان منافق به مؤمنان مى‌گويند: «نظرى به ما بيفكنيد تا از نور شما پرتوى برگيريم!» به آن‌ها گفته مى‌شود: «به پشت سر خود بازگرديد

[١]. اعراف، آيه ٥٠.